Sunday, August 20, 2017

අංජනම් එලි

ශල්‍ය වාට්ටුවේ වසර දෙකකට පසුව නැවතත් නොමේරූ ළදරු ඒකකය සේවය කිරීමට එතරම් කැමැත්තක් නොවීය. හැරත් ශල්‍ය වාට්ටුවකට වඩා මෙවැනි ස්ථානයක් ඒකාකාරීය. නමුත් විවිධාකාර හේතු නිසා අවසානයේ නැවතීමට සිදුවූයේ නොමේරූ ළදරු ඒකකයේ ය.
එහෙත් කාලය ගතවත්ම මෙහි වන ඒකාකාරී බව තුළින් ම යම් යම් දේ ඉගෙනීමට හුරු වෙමින් සිටිමි.
මෙලොව පවතින කිසිදු දෙයකින් මනස දූෂණය නොවූ වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම අවිහිංසක බිළිඳුන් සුව කිරීම එක අතකට සතුටකි .
තමන්ට සිදුවන්නේ කුමක්දැයි නොදැන වීදුරු පෙට්ටි තුළට වී  සිටින ඔවුන් දෙස බලා සිටීම ඇතැම් විටෙක මනස සුවපත් කරවන සුළුය. එහෙත් එය සුවපත් මනස චංචල වන්නේ අසාධ්‍ය රෝගී වන බිළිඳුන් සිටින අවස්ථාවන්දීය.
එහෙත් ඒ සියල්ල අවසානයේ ඔවුන් සුවය ලබා පිටව යනවිට දැනෙන සතුට අපමණය. මාස ගණනක් යනතුරුම ඔවුන්ව නැවත නැවත ගෙන්වාගෙන පරීක්ෂාකර බලන නිසා එම දරුවන්ගේ වර්ධනය අපි පැහැදිලිවම දකින නිසාවෙනි.
නිරෝගී දරුවන් ලෙස ඔවුන් වැඩෙද්දී ඔවුන්ගේ මවුවරුන් පියවරුන් හා සමානම සතුටක් අප ද ලබන්නෙමු.
**********************
සමන්ති වයස තිස් ගණන්වල මැද භාගයේ පසු වෙමින් සිටියාය ය. ප්‍රසව වාට්ටුවට ඇතුළත් වූයේ නූපන් දරුවා ද කුසෙහි දරා ගෙනය. ඇය පසු වූයේ ප්‍රසව වේදනාවෙන්.
නියමිත කාලයට කලින් සති 32 කදී ඇය නොමේරූ දරුවෙකු බිහි කළාය.සති 32 ක් වු දරුවා හට සාමාන්‍ය තත්ත්ව යටතේ ශ්වසනය අපහසු විය. එම නිසා නොමේරූ ළදරු ඒකකයට දරුවා ඇතුළත් කරන ලදී.
පෙනහලු වර්ධනය උදෙසා වූ අවශ්‍ය surfactant ඖෂධය ඔහුට ලබා දීමට සිදුවූ අතර කෘතිම ශ්වසනය යන්ත්‍රයක ආධාරයෙන් ඔහුට ලබාදෙන ලදි.
දිනෙන් දිනම දරුවාගේ තත්ත්වය යහපත් අතට හැරෙමින් පැවතින. මවට දරුවා බැලීමට අවසර දෙන ලදී. පියාට දරුවා බැලීමට ඉඩ ලබා දුන්නේ එක් වතාවක් පමණි. ඊට හේතුව නොමේරූ ළදරු ඒකකය තුළ විෂබීජ රහිත බව නිරන්තරයෙන් ම පවත්වා ගත යුතු නිසාය. දින දෙකක් වැනි කාලයකදී මෙම යන්ත්‍රයෙන් ඔහු ගැලවීමට හැකියාවක් ලැබිණ.
එහෙත් දිගින් දිගටම ඔහුට ඔක්සිජන් අවශ්‍ය වූ අතර ගෙදර යැවීමට තරම් සුදුසු තත්ත්වයකට දරුවා ළඟා වී නොසිටියේය.
දිනකට කිහිප වරක්ම ළදරු ඒකකයට පැමිණෙන අනෙකුත් මව්වරුන්ට වඩා තරමක් වෙනස් විය. ඇයට අවශ්‍ය වූයේ කෙසේ හෝ දරුවා නිවස කරා රැගෙන යාමටයි. "බබාට දැන් කොහොමද ඩොක්ටර්" ලෙසින් අන් මව්වරුන් අසන පැනය වෙනුවට බොහෝ විට ඇගෙන් ඇසුණේ "හෙටවත් ගෙදර යන්න පුළුවන් වෙයිද" යන ප්‍රශ්නයයි.
"තවම ගෙදර යවන්න බෑ අම්මා" දරුවාගේ තත්ත්වය පිළිබඳව දිනකට දෙතුන් වතාවක් ඇය හට පැහැදිලි කිරීමට අපට සිදු වූ අතර දිනෙන් දිනම දරුවා නිවසට රැගෙන යාමේ ඇගේ තිබූ උනන්දුව ඉක්මණ් විය.
"ළමයට සෙම නේද?"  ඇය අප හෙදියක ගෙන් විමසා සිටියාය.
"ඒක තමයි ඔයාට තේරෙනවනෙ බබා හුස්ම ගන්න විදිහ" ඇය පිළිතුරු දුන්නාය.
IRDS,  increased secretion යනාදී ලෙස සමන්ති හට පැහැදිලි කිරීමට වඩා ඇගේ දැණුමේ මට්ටමින් සෙම ලෙසටම සිතා ගැනීමට ඉඩ හැරීම සුදුසු බව ඇය සිතන්නට ඇති.
"නෑ ඒක හින්ද  නෙමේ, මහත්තයා කිව්වා" එතරම් දැනුමකින් හෙබි ඇගේ ස්වාමි පුරුෂයා කවරකුද යන්න අප හට ගැටළුවක් මතුවිය.
එම නිසා ඒ පිළිබඳව විමසීමට අප හට සිදු විය.
අපේ ප්‍රශ්නය සඳහා සමන්ති ගෙන් ලැබුණු පිළිතුර වූයේ "මහත්තයාට අංජනම් බලන්න පුළුවන් එකෙන් බලලා මහත්තයා කිව්වේ" ඇගේ පිළිතුර අප පුදුමයට පත් කරන්නක් විය.
"මහත්තයාට පරම්පරාවෙන් ආපු බලයක් තියෙනවා. එයාට ලෙඩ හොඳ කරන්න පුළුවන්"
සමන්ති තවදුරටත් අපට පවසා සිටියාය. ඒක නිසයි බබාව මම ගෙදර අරන් යන්න හදන්නේ ඇගේ පිළිතුරෙන් අප පත් වූයේ තව තවත් පුදුමයට ය. ප්‍රශ්නය එතැනින් නැවතුනේ නැත.
එදින සවස සමන්තිගේ ස්වාමි පුරුෂයා නොමේරූ ළදරු ඒකකයට නැවතත් පැමිණියේය.
පැමිණීමෙන් පසුව ඔහු දිගින් දිගටම දරුවා නිවසට රැගෙන යාමට අවශ්‍ය බවට අප සමඟ තර්ක සිදු කළේය.
එහෙත් දරුවා සිටියේ ඔක්සිජන් සමග ය. කිසිදු ලෙසකින් නිවසට යැවීමට හැකි තරම් මට්ටමක ඔහු සිටියේ නැත. එම නිසා අපි දරුවාගේ තත්ත්වය පිළිබඳව සමන්තිට ත් ඔහුගේ ස්වාමි පුරුෂයාටත් පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කළෙමු. ඔහු පසුවූයේ ඉතාම හිතුවක්කාර ස්වභාවයකිනි.
එම නිසා ඒ පිළිබඳව රෝහල් අධ්‍යක්ෂක වරයා සහ රෝහල් පොලිසිය වෙත දැනුම් දෙන බවට අප ඔහුට සඳහන් කර සිටියෙමු.
රෝහල් අධ්‍යක්ෂක වරයා වෙත දැනුම් දීම සිදුකරනවා යයි පැවසුවත් ඒ පිළිබඳව ඔහුට වගක් වත් තිබුනේ නැත. නමුත් රෝහල් පොලිසිය වෙත දැනුම් දිය යුතු බව සඳහන් කළ පසුව ඔහු තරමක් මෙල්ල වූ ස්වභාවයකට පත් වූයේය. ඉන් අනතුරුව ඔහු ළදරු එ්කකයෙන් පිට වී ගියේ ය. එහෙත් ඔහු එසේ ගියේ අප හට දෙස් දෙවොල් තබමින්.
එතරම් කාලයක් මරණාසන්නව සිටි දරුවෙක් එසේ බේරා ගැනීම සම්බන්ධව ඔහුගෙන්  කිසිම  සුභවාදී වදනක් හෝ අපට ලැබුනේ නැත.
ඒ වෙනුවට ඔහුගෙන් ලැබුනේ දෝෂාරෝපණ පමණි. කෙසේ හෝ රෝහල් පොලිසිය පිහිටෙන් දරුවා සුව වන තුරුම ළදරු ඒකකයේ තබා ගැනීමට අපට හැකියාව ලැබිණි.
නිවසට ගිය පසු ව ඔහුව දකින්නට අපට ඉඩ ලැබුණේ එක් වරක් හෝ දෙවරක් පමණකි.
ඉන් අනතුරුව සායනය සඳහා දරුවා රැගෙන එනු මම නොදුටුවෙමි. බොහෝ විට ඔහු ගමේ ළදරු සායනයේ මාස් පතා පරීක්ෂා වනවා වන්නට ඇත.
එහෙත් ඔහුගේ පියා තවමත් දරුවාගේ රෝගී තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් අංජනම් එළි බලමින් පසුවන්නේ නම් එය ඉතාමත් අවාසනාවන්ත තත්වයකි.


Wednesday, May 17, 2017

සමු නොගන්නෙමි මතක දෙවසර 07 - නොස්ටැල්ජියාවක උපරිමයකට යටත්ව


ගෙවී යන්නේ ඉතා වෙහෙසකර කාලපරිච්චේදයකි. මනසට සහ ගතට විඩා දෙමින් අප මෙසේ දුවන්නේ කුමක් අරභයාදැයි විටෙක සිතේ. පැය හයක වැඩ මුරයද හිතට ගෙන දෙන්නේ මහා පීඩාවකි. ආතතියකි.
මන්නාරමේ, එක දිගට දින දෙකක් ඔන්කෝල් කළ සති අන්ත සිහියට නැඟේ... ශල්‍යාගාරයටත්, එතැනින් වාට්ටුවටත් එතැනින් හදිසි ප්‍රතිකාර ඒකකයටත් යළිත් ශල්‍යාගාරයටත් දිවීමම ජීවිතය වූ කාල වකවානුවක් විය. පොතේ හැටියට එකළ අප විඩාවෙන් මිය යා යුතුය.
එහෙත් කිසිදු විඩාවක් හෝ පීඩනයක් මෙතරම් ලැබූ බවක් මතක නැත.
අවිවේකය අතර මැද සිත නිවූ පරිසරය ඒ සඳහා ඉවහල් වන්නට ඇතැයි සිතේ.
අනන්තය දක්වා විහිදී ගිය කුමක්දෝ නිහඬ බවක්, සැනසීමක් , කඨෝර ගිනි ගහන අවුව මුසු කර ගත් මන්නාරම් සුළඟේ පැවතිණි. දරාගැනීමට අපහසු තරම් වැඩ අධික වූ ඇතැම් විටෙක මිනිත්තු පහකට එහායින් වූ මන්නාරම් පාලම වෙතට හෝ ගොස් කලපුව දෙස විනාඩි පහක් දහයක් හෝ බලා සිටීමට පුරුදු වී සිටියෙමි.
කලපුවේ තැනින් තැන වූ මාලු ඔරු ,කොල්ලෑ ආදිය ද, ක්‍රම ක්‍රමයෙන් වැඩි වෙමින් පවතින මෝටර් බෝට්ටුද, එම පරිසරයේම කොටසක් ලෙස මිස, පාරිසරික සමතුළිතතාවය විනාශ කිරීමට පැමිණි ජීවීන් කොටසක් ලෙසට මට කිසි දිනෙක හැඟුණේ නැත. ඔවුන් ද කලපුවේ සිටි ජල කුරුල්ලන්ද අතර වෙනසක් මා හට කිසි දිනෙක දැනුනේ නැත.
මන්නාරම් මන්ත්‍රි වරයාගේ ආනුභාවයෙන් දිනෙන් දින වියැකී ගිය පාර දෙපස වූ ළඳු කැලෑද, එකම රටාවේ ගිනිපෙට්ටි ලෙස ඈතට දිස් වුන එකම අච්චුවේ දැමූවා සේ පෙනුන නිවාසද දකින විට, තිරසාර සංවර්ධනයේ නිම් වළලු පරයා මනාරම් දූපතේ අනාගතය ජල බඳුනක් මෙන් පැහැදිලිව පෙනුණද, එතෙක් සුරැකිව පැවති සොඳුරු බවට මම වශී වී සිටියෙමි.
මන්නාරම් ටවුම යනු එකම වර්ණවත් ලෝකයකි. ඉන්දියාවේ කලබලකාරී කඩ වීදියක් මවාගන්න... එහිද වූයේ එවන්ම වූ ලෝකයකි. ජනාකීර්ණ, කලබලකාරී කඩ වීදි වල එල්ලා ඇති ඇඳුම් වල සල්වාරි වල , අත් බෑග වල වූයේ දෙනෙත් කඩාගෙන යන ස්වරූපයේ වර්ණය.ඒවා කිසිවක් මගේ සිත් ගත් ඒවා නොවීය. එහෙත්, වීදි චායාරූප සඳහා සුදුසුම පරිසරයක් එහි වූ අතර , ඉඳ හිට කැමරාවට නැගූ එවැනි කිහිපයක් චායාරූප මා සතුව පවතීයි.
හඬන සිතකින් යුතුව මනාරම බලා මුල් දිනයේ ගියද, දින කිහිිපයකින්ම එම දූපතේ හද ගැස්ම සමග මගේ හද ගැස්ම හා බද්ධ වන බවට මා හට පසක් විය.
වෙනත් පරිසරයකදී හිසට මෙන්ම මනසට ද වදයක් වන බොහෝ දෑ මෙහිදී දැනුනේ අපූර්ව ලෙසකිනි.
වෙනදාට පාරෙහි බස් රථ වල ඇසෙන නිමක් නැති සිංහල ගීත මහත් වූ කරච්චලයක් බවට දැනුන මා හට, එහිදී සතොසෙහිදී ඉඳ හිට ඇසුණ බස් සින්දු ගෙන දුන්නේ ද අමුතු මිහිරකි. සතොසෙහි සේවය කළ බොහෝ දෙනා සිංහල වූහ.
මුලදී වචනයක් වත් නොවැටහුණ ද, නිරන්තරයෙන්ම ඇසුණු දමිළ ගීත බොහොමයක තේරුම් ද සොයා යාමට මම පෙළඹුනෙමි. දැනුදු රාත්‍රියේ යන ගමනකදී වාහනයේ රේඩියෝ මීටරය දමිළ නාලිකාවකට හරවා ගීත කිහිපයක් හෝ ඇසීමට මම ප්‍රිය කරමි.
රාත්‍රී ආහාර ගැනීමෙන් අනතුරුව ඇතැම් දින වල කෝපි කෝප්පයක අවශ්‍යතාවය තදින්ම දැනුනි. නිල නිවාසයට ගොස් කෝපි කෝප්ප එකට දහයක් සාදාගත හැකි වුවද කොහේ හෝ කඩයකින් රෑ 11ට පමණ කෝපි බීම තරම් එහි විශේෂත්වයක් නැත.
රාත්‍රී වැඩ නොමැති දින වල සවස් භාගය පාන්දර 1 ,2 වන තුරුත් ගත කරන්නට කලපුව මැදින් යන තාර පාරත්, බීම බෝතලයකුත් පරිප්පු වඩේ කීපයකුත් ප්‍රමාණවත විය්. නොනවත්වා විහිලු සැපයීම මගේ මිතුරන්ගේ කාර්‍ය භාරය වූ අතර , ඒවාට බඩ රිදෙනා තුරු සිනහ වීම මගේ කාර්‍ය භාරය විය.ගෙයක් දොරක් ඇති බවවත් අමතක වන එවන් රාත්‍රීන් නැවත් ජීවිතයේ කිසිම දිනක උදා නොවන බව දනිමි.
කලපුව දෙපසින් එන සුළඟ , වසරේ ඇතැම් මාස වල දරා ගැනීමට අපහසු තරම් සැඩය.
එක් දිනක සවසක මුහුදු වෙරළේ පැදුරක් එළාගෙන මමත් තවත් මිතුරියක් සහ මිතුරෙකුත් වාඩි වී සිටියෙමු. සුළං පහර දරා ගැනීමට අපහසු තරම කොතෙක් ද යත් සුළඟ මුවා කිරීමට අප පැදුර එළනු ලැබුවේ වෙරළේ අටවා තිබුණ තාවකාලික තල් අතු නිවාසයකට මුවා වන සේය. කලුවර වැටුන පසුව ආපසු යාමට අප නැගී සිටීමෙන් අනතුරුව වාඩි වී සිටි පැදුර මම අතට ගත්තෙමි.
සුපර්මෑන් ගේ සාටකය සේ එය සුළඟේ ගසාගෙන යන්නට විය. මොහොතකට මට දැනුනේ මා සුලඟේ ගසාගෙන යන්නාක් මෙනි. පොලොවෙන් සෙන්ටිමීටර් එකක් දෙකක් හෝ මා උඩට එසවුණ බව තවමත් මම අදහමි. එය සිතට දැනුනක් පමණක් විය හැකි වුවද ඒ පිලිබඳව එලෙසම සිතීමට මම කැමැත්තෙමි. මන්ද යත් එම සිදුවීමෙහි දැනුන අපූර්වත්‍වය නිසාවෙන්මය.
මේ මොහොතේ මම සිටින්නේ මෙම රෝහලේ ශල්‍යාගාරය තුළය. මෙහි පැමිණ මාස 6ක් 7ක් ගත වුවද මා හට දැනෙන්නේ තවමත් ආගන්තුක බවකි. එකිනෙකා එකිනෙකාගේ වැඩ වල නිරත වී සිටිති. මනාරම ශල්‍යා ගාරය සිහිවන්නේ මෙවන් මොහොතක නිතැතින්මය. එය එකම ශබ්ද ගොඩකි. භාශා 3ක එකතුවකි. සදාකාලික සිනා සහ තාවකාලික රණ්ඩු ගොඩකි. ඒ සියල්ලටම වඩා ශල්‍යාගාරයම පණ ඇති ජීවියෙකු ලෙසකි.
ශල්‍යකර්ම අතරතුර කොහේ හෝ සිට ප්‍රාභූර්ත වන වඩේ පිඟාන අතුරුදහන් වීමට ගත වන්නේ මිනිත්තු කිහිපයකි. එවන් අවස්තා වල අසාධාරනයට ලක් වන්නේ ශල්‍යකර්ම වල නිරත වන අපය. ඇතැම් විට ඉතිරි වන්නේ මෙලෝ සතෙකුට බීමට නොහැකි ලෙස කවුරුන් හෝ සෑදූ අඩක් නිවුණ ප්ලේන්ටියක් පමණි. එහෙත් ඒ සියල්ල ඉතා සුන්දරය.
සියල්ල අමතක කර දමා මොහොතකට මන්නාරමට ගොස් පැමිණීමට සිතේ.
කටුක කර්කශ ලෙසින් සිතා සිටින එම පරිසරයට ගියහොත්, එහි මසක් දෙකක් ගත කළොත් එහිදී නතු වන මනාරමීයතාවය ට ( Mannarism , as we used to say) මෙසේ පෙම් බඳින්නේ මා පමණක් ම නොවන බව පැහැදිලි වේවි. එහෙත් ඒ සඳහා සහෘදයන් පිරිසකුත් සිටිය යුතුමය





Friday, April 7, 2017

සමුනොගන්නෙමි මතක දෙවසර - ආදම්ගේ පාළම

සවස හතරට පමණ ආසන්න විය. එහෙත් තවමත් හාත්පස  ගිනිගෙන දැවින. අප අර ඇන්දේ තරමක් අවදානම් ගමනකටය.

ඒ  මාළු බෝට්ටුවක නැග ආදම්ගේ පාලම ට යාමට ය. ආදම්ගේ පාලම යනු පාලමක් නොවේ.  ඒ ඉන්දියාව  සහ ලංකාව අතර ඇති  කුඩා වැලි දූපත් වල එකතුවකි. Rama sethu හෙවත් රාමාගේ පාළම ලෙසින් ද  හැඳින්වෙන මෙය ඈත අතීතයේදී ලංකාව සහ ඉන්දියාව අතර වූ ස්වභාවික පාලමක් ලෙසද පැවති බව කියවේ.

බෝට්ටුවට ගොඩ වන්නට මුහුදු වෙරළේ සිට අඩි කිහිපයක් මුහුද දෙසට ගමන් කළ යුතු විය. රළ ගහන වෙරළක එය මා හට අපහසු කාර්යයයක් විය. හැරත් , බෝට්ටුව දුම්මල වරමක් ගත යකදුරෙකු සේ ඒ මේ ඇත පැද්දෙමින් තිබිණි. දහ දොළොස් වතාවක උත්සාහයෙන් අනතුරුව මම බෝට්ටුවට නැගීමට සමත් වීමි.

එහි වූයේ එක ආරක්ෂක කබායක් පමණක් වූ අතර බෝට්ටුවේ සිටි එකම ගැහැණු ළමයා වූ මට එය නිරුත්සහයෙන්ම හිමි විය.

ඊට පෙර මම බෝට්ටුවෙන් ගොස් තිබුණේ අතේ ඇඟිලි ගන්නටත් වැඩ අඩු වාර ගණනකි. එක වරක් හික්කඩුව කොරල් බැලීමටය. තවත් වරක් මඩොල් දූවට යාමටය. අනෙක් වර තිස්ස වැවේ ගිය ගමනකි. ඉතිරි සියලු වතාවන්ම හංස බෝට්ටු වලය. ඉතින් එම මුහුදු ගමන ම හට කොතරම් වෙනස් වුවක් දැයි සිතා ගන්න.

ඉර හැරී හෝරා කිහිපයක් ගත වී තිබුණද උණුසුම දැනුණේ ඉර හරියටම හිසට කිලෝමීටර් 2ක් උඩින් පාවෙනවා මෙනි.

සෙමෙන් ඉදිරියට ඇදුන බෝට්ටුව කෙමෙන් කෙමෙන් වෙරළින් ඈත් වී යන්නට විය. වෙරළින් ඈත් වන්නට වන්නට එහි වේගය වැඩි වූයේ නිරායාසයෙනි.  

වෙරළේ නවතා තිබුණු ධීවර බෝට්ටු මෙන්ම නාවික කඳවුරේ වූ  විසල් නාවික බෝට්ටු ද කුඩා වන්නට පටන් ගැනිණි.
කාලයක් තිස්සේ දරුණු යුද්ධයකට මැදිව , තැලී පොඩි වුන එම අභිමානවත් බෝට්ටු සමූහය මඳකට විඩා නිවනවා ටත් වඩා, තවමත් නිවී නොගිය, ගිණිපුපුරු සාමයේ අළු යට සැඟවී ඇත්දැයි විමසිල්ලෙන් පසු වන ප්‍රාණීන්  බඳු විය.

බෝට්ටුවේ වේගය වැඩි වීමත්, මුහුණට විසි වෙන වතුර ප්‍රමාණය වැඩි වීමත් සිදු වූයේ එකම වේගයකිනි. සිහින් ඉඳිකටු සහසක් මුහුණටත් ගෙලටත් අනිනවා බඳු හැගීමත් සමගම, දෙනෙත් තුලට විසි වූ කරදිය දෙනෙත් දැවූයේ අනුකම්පා විරහිත ලෙසය. දෙනෙත් හැරීමට නොහැකිය. බිය සහ විසිවන කරදිය ඊට හේතු විය.
මුහුද මැද චායාරූප ගැනීම සිහිනයක් පමණක්ම විය.  ඉතා අපහසුවෙන් දෙනෙත් විවර කරගත් මම කැමරාව බාගය තුලට රුවා බෝට්ටුවේ එංජිම අසල සැගවීමි.

මුහුදු රල මගින් බෝට්ටුව ඒ මේ ඇත පැද්දෙන්නට වීම පමණක් නොව, එමගින් එහි සිටියවුන් අහස දෙසට විසි කිරීමද අතිශය භයංකාර විය. සැබවින්ම මට මරණ බිය දැනින. ජීවිතයේ ඉතිරි වූ වගකීම් යුතුකම් ද බොහෝ සිහිපත් විය. එහෙත් මගේ මිතුරන්ගේ මුහුණේ කිසිදු බියක සේයාවක් හෝ සටහන් වී නොතිබුණි. ඔවුනට එය විනොදයක්ම විය. මගේ අනියත බියද ඔවුන් හට විනෝදයක් විය.
මම දෙනෙත් තද කර වසා ගතිමි. කිනම් හෝ මෙහොතක මා දිය යටින් මතු වේ යයි සිතිනි.
“අද මුහුද නිස්කලංකයි” බෝට්ටු පදවන්නා පැවසුයේ හදිසියේමය. ඔහු උමතුවෙන් දැයි මා හට සැක සිතුණේ නිරායාසයෙනි. මෙවන් වූ මුහුදකට නිස්කලංකයි පවසන්නේ කෙලෙසකද .
දවසකට වැඩ දිගු වූ හෝරාවක් මුහුද මැද ගෙවී  ගියේය.  ඈතින් යන මාළු බෝට්ටුවක සිටින අයෙකු අප දෙසට අත වන්නන්ට විය.ඔහු බෝට්ටුවේ සිටගෙනය. මා හට නම් බෝට්ටුවක සිටගෙන සිටිනවා තබා හිඳගෙන යාමද අපහසුය.

අහසේ ඉගිලෙන මුහුදු ලිහිණියන් එක දෙන්නා වැඩි වන්නට පටන් ගත්තේය. වැලි දුපත් සමුහය අත ළඟය.
එය නම් පුදුමාකාර වූ පිහිටීමකි. මුහුද මැද වැලි දූපත් ! ඒ සීමාවේ මුහුදු රල හැපෙන්නේ වැවක දිය රැළි ගානට ය. රල පහර සමග මතු වන සැඟවෙන වෙරළ දගින් දිගටම මුහුදු රල හා දඟකාරකම් කරන්නට විය.  

මිනිස් පා පහසින් අපවිත්‍ර නොවූ මෙම දුපත් හි පා තබා ඇවිදින විට ඇතැම් තැනක වළලුකර දක්වා ගිලී ගියේය. බොහෝ තැන වල වැලි ඒ වන විටත් උණුසුම්ව තිබිණි. ඒ මේ අත නිරන්තරයෙන් දිව ගිය කකුළුවන් වැලි අස්සේ ගුල් තුළ අතුරු දහන් වුයේ නිතැතිනි.

එය කුරුළු සංචාරක සමයක් නොවීය.එම නිසා සිටියේ කුරුල්ලන් කිහිප දෙනෙකු පමණි. අපගේ ගොඩ බැසීමත් සමගම සිටි තැන වලින් ඉගිල්ලී ගිය අවුල් නැවතත් තරමක් දුරකින් වසාගෙන ගොදුරු සොයන්නට වුහ. වෙරළ සීමාවේ දහස ගණනින් සිටි මුහුදු බෙල්ලන් ඔවුන්ගේ ආහාරය වන්නට ඇත.

දුපතේ එක තැනක කුඩා තල්මසෙකුගේ ඇට සැකිල්ලකි. තවත් තැනක කැස්බෑ කටුවකි.

මුහුදේ සිට පැමිණ වරින් වර දූපත හරහා හමා යන සුළඟ වැලි ද ඔසවාගෙන විත් වරෙක මුහුණ මත අත හරින ලදී. දහවල ගිනියම ඒ වන විටත් මැකී ගොස් නොතිබුණෙන් එම සුලග ගතට එතරම් සුව දායක නොවීය. 

එහෙත් කිසි දිනෙක නොලබූ එවන් වූ අත්දැකීමක් අප සිත් බොහෝ සෙයින් එම පරිසරයට බැඳ තබාගෙන තිබිණි.   ඒසා ගිනිගන්නා සුළු අව්වක අවසාන අදියරේදී වුව  අප ජීවිතය විඳීමින් සිටියෙමු.
දුපත් මැද මා තනිකරමින් මිතුරන් තිදෙනා මුහුදට පැනීමට ගත වුයේ ඉතා සුළු මොහොතකි. ඔවුන්ව අමතක කළ මම දූපතේ එක කොනක සිට අනෙක් කොණ දක්වා ඇවිද යාමට  පටන් ගතිමි.
මට සුළු මොහොතකට පෙර එතැනින් පුංචි කුරුල්ලෙකු අඩි තබා ඇවිද ගිය සලකුණු පෙනෙන්නට තිබිණි. ඔහු අසලින්ම මම මගේ අඩි සලකුණු ද තැබීමි. 

දූපත් වලට එහායින් ඇති මුහුද පෙනෙන සීමාව ට මම ඇවිද ගියෙමි. එය නම් මහා විස්මයකි. බෝට්ටු  අයිතිකරු පැවසූවේ සැබෑවකි. අප පසු කර පැමිනි මුහුද බොහෝ සෙයින් නිස්කලංකය. දුපත් පෙලට එහායින් වූ මුහුද යක්ෂාවේශ වූ මුහුදකි.  මෙය මන්නාරම් මුහුද පිළිබඳව ඇති සත්‍යයකි. වසරේ මාස 6ක් දූපතේ එක පසෙක මුහුද රළු වන අතර ඉතිරි මාස 6 තුළ අනෙක් පස මුහුද රළු වේ. එහි ප්‍රතිපල අත් විඳින්නේ මුහුද හා සමගම ජීවත් වන ධීවර ජනතාවය.

වඩ දිය සහ බා දිය සමග මුහුදේ ජල මටටම වෙනස් වන සලකුණු යම් තරමකට අප හටද විද්‍යමාන විය. එම නිසා එයින් පිට වී යලි පැමිණීමට තීරණය කළෙමු. සියවස් ගණනක් පුරා රැකුණු මෙම දූපත් තව කොතරම් කලක් මෙලෙස රැකෙවිදැයිකිව නොහැකිය. ඉහල යන ගෝලීය උණුසුමත් සමහ ඉහළ  යන මුහුදු ජල මට්ටම මතු යම් නොබෝ දිනකදීම ඒවාගේ ඉරණම තීරණය කරනු ඇත.

තලයිමන්නරම් ජැටිය පසුබිම් කරගනිමින් හිරු අවර ගිර ගිලෙද්දී, මෝදු වූ කළුවරත් සමගින් නැවතත් අපි වෙරළට ගොඩ බැස්සෙමු.  

Thursday, April 6, 2017

අහසක් මි, එනමුදු ඇවැසි නම් පොළොව වන්නෙමි.



අහසක්මි මම,
වසත් අතු අග
හැඳ පැළඳ මල් පෙති
රොබරෝසියා තුරු හිස්
වසත් සැණකෙලි 
සිරින් සැරසෙත
පසුබිමේ හිඳිනෙමි
රෝස පැහැ පෙති වල
පාට අඩුවැඩි වන්නට
සුදු පැහැති මීදුමින් සරසමි

සැනකෙලියෙ අවසන් පැය
ගෙවී යන දින වල
විඩාබරිතව තුරු හිස්
සිය අතින් හැර ලන
ගිලිහිලා මිය යන්නට
රෝස පැහැ මල්
සැවොම එක ලෙස
ආදරෙන් පිළි ගන්නෙමි

එම විට,
මහපොළොව වන්නෙමි
අහසක් ව සිටි බව
මතකයෙන් හැරලමි
අවසාන සුසුමන් පොද
මිදී පිටවන මොහොතේ
සෙනෙහසින්  සිප සනසමි

Wednesday, March 29, 2017

හිරු ගොස්ය

ගිහින් හිරු නැවතත්
යළි නොඑන්නට
වෑසේවි පිණි කඳුලු දියවර
තුරු හිස් මුදුන් හිස සිට
ගලා යනු නොහී කඳුලට
ඉඩ නොදෙනු මැන යළි හඬන්නට
පැහැදුල් ය සඳ තව
නිවී යන්නට සැරසි වුව
ආකූල ගගණත වට
සරණ සක්වා ලිහිණියෙකි,සඳ
පිණිබරව පියුමන් වත
නිවීයන සඳ රැසෙවි සැරසින
සසැලි පිණි සුළඟක් වැද
කොකුම් සුවඳත් සැලී වැගිරිණ
හිරුට යළි එන්නට
ඇරයුමක සටහන් ලියන්නට
වලාකුළ කුදු අඟලකුදු නැත
හිරුත් සමගින් උන් ද සැඟවිණ

Thursday, March 23, 2017

ට්‍රොලි සද්ද



ඕනෑම වෛද්‍යවරයකුගේ හිත එක් වරම ගැස්සෙන ශබ්ද කිහිපයක් රෝහල් පරිසරයේ පවතීයි. ඉන් එකක්, ගිලන් රථයේ නාදයයි. තවත් එකක් වන්නේ රෝගීන් ගෙන යන ට්‍රොලියේ රෝද වලින් නැගෙන නාදයයි.
සීමාවාසික අවධියේ එම ශබ්ද නිසා ඇති වන තිගැස්ම, දැනටත් වඩා දහ දොළොස් ගුණයකින් වැඩිය. ගෙදරදී කණ අසල බෝම්බයක් පිපිරුවද අවදි නොවන මා එකල, පහල තට්ටුවේ ට්‍රොලි තල්ලු කරන ශබ්දය නිසා නිදි වැරූ වාර අනන්තය.
ඒ සීමාවාසික අවදියේ ශල්‍ය වාට්ටුවේ තවත් එක් දවසක්. කාන්තා වාට්ටුව වූ එය පිරිමි වාට්ටුව තරම් මනසට ආතතියක් ගෙන දුන්නේ නැහැ. පිරිමි වාට්ටුව යනු එකම මානසික පීඩාවකි. දිනපතා සිදුවන හදිසි අනතුරු, රණ්ඩු වීම් සියල්ල අවසානයේ අන්තුරට ලක් වූවන් කෙළවර වන්නේ එහි. සැබෑ ශල්‍යමය රෝගාබාධ වලට වඩා එහි නිරන්තරයෙන්ම සිටියේ එවැනි පුද්ගලයින්. එසේ බලන කල කාන්තා වාට්ටුවේ සේවය කිරීම යම් විවේකයක් බඳු විය.
එය තරමක් නිස්කලංක සවස් භාගයකි. එහෙත් එම නිස්කලංක භාවය පලවා හරිමින් වාට්ටුව දෙසට පැමිණෙන ට්‍රොලියක රෝද රළු කොරිඩෝව මත ගැටෙන නාදය ඇසෙන්නට විය.
ට්‍රොලිය තල්ලු කරමින් පැමිණි සේවකයන් සමග පොලිස් නිලධාරියෙකු සහ කාන්තා පොලිස් නිලධාරිනියක ද පැමිණියාය. එහි සිටියේ කාන්තාවකි. බැලු බැල්මට ඇය යාචකාවියක් බඳු විය.
ඇගේ ඇඳුම් සියල්ලම පාහේ වැරහැලි ස්වභාවයකින් යුක්ත වූ අතර ඈ වෙතින් නිකුත් වූයේ දැඩි මත්පැන් ගන්ධයකි. හිසෙහි වූ සීරීම් සලකුණක් හැරෙන්නට වෙනත් කිසිදු තුවාලයක් නොවීය. නමුත් ඇය පසුවූයේ එතරම් සිහියකින් නොවේ.

එහෙත් ඇයට සිදු වී ඇත්තේ කුමක් දැයි තීරණය කිරීම තරමක අසීරු වූ කරුණක් විය. ඇගේ සිහි මද ස්වභාවයට හේතුව මත්පැන් පානය කර තිබීමද නැතහොත් හිස තුළට සිදු වූ බරපතල හානියක් බඳු යමක්දැයි එක්වරම සිතාගත නොහැකි විය. කෙසේ වෙතත් ඇය සඳහා අවශ්‍ය වූ සියලු කටයුතු වහ වහා පිළියෙළ වින. ඒ අතර තුරදී ඇයව ඇහැරවා ගනීමට හැකියාවක් ඇත්දැයි ද සොයා බැලිණ.
කෙසේ වෙතත් අප සියල්ලන්ගේ අවසන් නිගමනය වූයේ ඇගේ සිහිමද ස්වභාවයට හේතුව වුයේ අධික ලෙස මත පැන් පානය කර තිබීම බව ය.
“ වෙරි හිදෙනකම් ඔහොම තියලා තියන්න.” SHO අයියාගේ තීරණය විය. සැබවින්ම කළ හැකි වෙනත් කිසිවක් නොවීය. එසේ හෙයින් , ඈ ඇඳෙහි සිටීනා අතරතුර ඇය ව රැගෙන ආ පොලිස් නිලධාරිනිය ගෙන් ඇය හමු වූ ආකාරය පිළිබඳව විස්තර මම විමසීමි.
ඔවුනට ඇයව හමු වී ඇත්තේ පාරෙහි වැටී සිටින විටකදීය. කිසිදු හැලහොල්මනක් නොදක්වූ ඇයව වාහනයකට හසුවූ බව සිතූ ඔවුන් ඈ ව රෝහලට ගෙන එන්නට පෙළඹී ඇත.
ඒ වන විටත් එම කාන්තාවට කිසිවෙකු හෝ පහර දුන්නාදැයි වූ සැකය සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් වී නොතිබිණි.එම නිසා හැකි අයුරින් ඇය සමග කතා කිරීමට අප උත්සහ ගතිමු.
තවත් පොලිස් නිලධාරිනියක් , තවත් කුමක් හෝ කළු පැහැති පොදියක් ඔසවාගෙන වාට්ටුවට පැමිණියේ ඒ අතරතුරදීය. එය දෙස හොඳින් බලූ කළ එය චලනය වන යමක් විය.
සැබවින්ම ඒ කුඩා දරුවෙකු විය. වයස අවුරුද්දක් පමණ වූ එම දරුවා පිරිමි ළමයකු විය. එහෙත් ඔහු
හැඳ සිටියේ ගවුමකි. එයද කරින් පහලට කඩා හැලෙන එකක් වූ අතර ඔහු අසලින්ද වහනය වුයේ “කසිප්පු ගඳකි”
“මෙයාගේ බබා... පොලිස් නිලධාරිනිය පැවසුවාය. මෙයා හිටිය තැනට ටිකක් එහායින් පාරේ දණගගා හිටියා. “ ය පැවසුව ඇදහිමටවත් නොහැකි අන්දමේ විය. පැයට කිලෝමීටර් 60ක 70ක වේගයෙන් ඇදෙනා වාහන යන පාර අසල සිටි එම දරුවා වාහනයකට හසු නොවුයේ පෙර වාසනාවකට විය යුතු විය.
ඇඳ දෙපස බාර් දෙකකින් සීමා කළ ඇඳක සිටි ඔහුගේ මව වෙතට ඔහුව ගෙනගොස් තැබීමු. එහෙත් තම මව අසල විනාඩියකට වත් රැඳුණේ ඔහු නොවේ. වහ වහා ඇඳෙන් පහලට රූටා ගිය ඔහු වාට්ටුව පුරා දනගාන්නට පටන් ගත්තේය. ඇවිදීමට නොහැකි වූ ඔහු අප ඇවිදිනවා ට වැඩි වේගයෙන් දනගැවේය. නැවත නැවතත් වාට්ටු සේවකයන් විසින් ඔසොවාගෙන ගොස් අම්මා අසල තැබූවත්, මිනිත්තු කිහිපයකින් ඇඳෙන් බැසගත් ඔහු නැවතත් වාට්ටුව පුරා දන ගාන්නට විය. එය වලක්වන්නට නොහැකි වූ තැන, තවත් සේවකයකු ඔහුව ගෙන ගොස්, කුඩා දරුවන් දමන කොට් එකක දමා බාර් වලින් වට කරන ලදී. ඔහු බෙරිහන් දී හඬන්නට පටන් ගත්තේ ඒ අතරතුරදීය. එම හැඬුම් කෙසේවත් නවත්වා ලිය නොහැකි විය. අන්තිමට ඔහු රිසි පරිදී වාට්ටුවේ අස්සක් මුල්ලක් නැතිව දණගා යාමට ඉඩ දීමට වඩා වෙනත් කළ හැකි යමන් නොවීය.
මෙලොව මා දැක ඇති ප්‍රීතිමත්ම දරුවා ඔහු විය. සිය මව විසින් ඔහු හට මත්පැන් පොවන ලද්දේදැයි සැකයක් ද අප තුළ විය.
ක්‍රමක්‍රමයෙන් ඇයගේ මත් බව පහව යන්නටපටන් ගත්තේය. ලබා දුන් පිළිතුරු තරමක යාතර්තවාදී බවක් ගෙන තිබිණි.
ඇය පැවසු කරුණු අනුව, ඇය මත් පැන් බෝතල් 2 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් පානය කොට තිබිණි. දරුවාගෙන් වහනය වූ අධික මත්පැන් ගන්ධය පිළිබඳව සැක සිතූ අපි නැවතත් ඇගෙන් විමසා සිටියේ දරුවාටද මත් පැන් ලබා දුන්නේ ද යන්නයි. එහෙත් එය ප්‍රතික්ෂේප කළ ඇය නැවත පවසා සිටියේ සැමියා විසින් ලබා දුන්නේද යන්න තමන් නොදන්නා බවය.
තව දුරටත් කරුණු විමසීමෙන් පසුව අපට පැහැදිලි වූ කරුණ නම් , ඇය හටද මත පැන් ගෙනවිත් දෙන්නේ ඇගේ සැමියා බවය. එදින මත පැන් පානයෙන් අනතුරුව දෙදෙනා අතර වූ රණ්ඩු සරුවල් වීමකින් සිදු වූ පහර දීමකින් පසුවය ය ඇය දරුවාද සමග පාරට පැමිණ ඇත්තේ. එහිදී දැනුන මත් බව නිසා ඇය පාරෙහිම නින්දට වැටී ඇත්තේ දරුවා පිළිබඳවද අමතක කරමිනි. පොලිසියෙන් ඇයව සොයා ගන්න තුරුම දරුවා පිළිබඳව හෝ තමන් පිළිබඳව හෝ කිසිදු වගකීමක් ඈ සතුව පැවතුන බවක සලකුණක් හෝ නොවීය .
පසුවදා වන විට ඇගේ වෙරි මත සම්පූර්ණයෙන් සිදී ගොස් තිබිණි. ඇගේ මුහුණෙහි වුයේ කලකිරීමට පත් වූ හෝ ලජ්ජාවට පත් වූ ස්වරුපයක් නොවේ. ඇගේ දරුවද කිසිවක් සිදු නොවූ පරිද්දෙන් වාට්ටුව පුරා දන ගාමින් සිටියේය. කළුම කළු පැහැ ගත්තද ඔහුගේ වුයේ ඉතා සුරතල් පෙනුමකි. ඔහුගේ සිනහවේද කෙළවරක් නොවීය.
“මේ ළමයව පරිවාසෙට දුන්න නම් හරි. “ බොහෝ දෙනෙකුගේ අදහස විය. එම අදහස තීව්ර වීමට තවත් හේතුවක් වුයේ ඇය හෝ ඇගේ සැමියා දරුවාටද මත්පැන් ලබා දෙන්නේද යන ගැටලුව ඒ වන විටත් අප හට පැවතීමය.
මෙම සිදු වීම පිළිබඳව සිදු කළ යුතු නීතිමය කටයුතු බොහොමයක් ඉතිරි වී තිබිණි. එහෙත් පසුවදාට පහන් වූ මොහොතේ සිටම ඇගෙන් වූයේ එකම ඉල්ලීමකි. එනම්, ඇයට නිවසට යාමට ඉඩ දෙන ලෙස වූ ඉල්ලීමය. ඒ සඳහා වූ ප්‍රධාන හේතුව ලෙසට අප හට සිතුණේ මත්පැන් පානය කෙරෙහි ඇය කෙරෙහි වූ ඇබ්බැහි වීමය.
එහෙත් ඇගේ ඉල්ලීම නොසලකා හැරෙද්දී දරුවා පිළිබඳව පරිවාසයට දැනුම් දීමද සිදු විය.
කෙසේවෙතත් අපේ උත්සාහයන් සියල්ල නිරර්ථක කෙරෙමින් සවස් වන විට ඇය දරුවාද කැටුවම වාට්ටුවෙන් හොරෙන් පිට වී ගොස් සිටියාය.
තවමත් ,ප්‍රීතිමත්ව සිනහවෙන් ඉපිලෙන දරුවන් දකින බොහො අවස්ථා වල මෙම දරුවාව මා හට සිහිපත් වේ. ඔහු දැන් කුමක් කරනවාද, ජීවතුන් අතරද යන්න මම නොදනිමි

Saturday, February 4, 2017

ඔරායන් තරු රාශිය පෙරදිගින් නැග එද්දී කන්‍යා රාශිය බටහිරින් බැස යයි







ඔරායන් නුඹ
තවම ඈ පසුපස
සිය වස් සහස් වර
ඈ පළා යයි
නුඹව තනිකර
නුඹේ ඇස් මගහැර
රෑ අහසේ තනි කර
වගක් වත් නැතිද 
නුඹ හට

තරු නෙත් විදා

අනඟ හී සර
පැළඳ බඳ පටි
හැඩයි නුඹ...

ඇය පළා යන්නේ මන්ද?


සැබෑවකි නුඹ 

දඩයම් කරුවෙක්ය
දුනු හී දරන 
දැඩි සිතැත්තෙකිය

නොම හැකිද නුඹ හට

එකම එක මොහොතකට
සොඳුරු පෙම්වතෙකු ලෙස
දුනු හී සැර අතැර
මලක් අරගෙන යන්න...?
ඇය එතැන නවතීවි